ماموریت رفته بودم.به لطف آقا مسعود به قزوین!!.اونهم با یکدستگاه اتوبوس از ترمینال غرب!!فکرشو هم نکنید .با ترس و لرز پیاده شدم.ساعت نه و نیم صبح رسیدم قزوین بلافاصله تاکسی گرفتم بروم محل کار که چشمم به یک مغازه افتاد که روی شیشه اش با برچسب درشت نوشته بود عدسی با نان بربری داغ!!جایتان خالی خوردیم کاسه ای ۵۰۰ تومان.سر راه از میدان غریب کش هم رد شدم!!از راننده پرسیدم آقا چرا اسم اینجا این است؟.راننده با خنده جواب داد که ///غریبی داداش؟؟////اینجا غریبه ها را به روش خودشون میکشن//.بعدش هم خندید بی نمک بی مزه.رفتنا اتوبوس پر دانشجو بود همه بیشتر هم دختر بودند.که از قضای بد ، یک خانم دختر شصت سال پیش بغل دستی ما شد!!وقتی که نشست فک ما اجالتن کش آمده و به زمین چسبید!!...لب دریا که برویم آفتابه آب یادمون نرود کلا ،لطفا!!
کلا مسافرته حال داد .توی یک هتل بیست.با شپشها جنگیدن تا صبح!!و صدای خر و پف همسایه اتاق بغلی را تحمل کردن خودش صفا ندارد ،آیا؟
امان از دست مسعود با اون سه نقطه اش و ماموریت هایش...